Wat als je een kostuum nodig hebt om je scriptie te gaan verdedigen? Wat als je er eigenlijk eentje met een geschiedenis in je kast hebt hangen? En wat als je dat kostuum gewoon kan (laten) aanpassen?
Dat pak in kwestie was er eentje van de opa van een klant. Een Frans Molenaar pak dat er al een heel leven had opzitten. Opa in kwestie was ooit professor aan de universiteit, en heeft menig college gegeven met dat pak aan. Ideaal dus voor de kleinzoon om er zijn scriptie mee te gaan verdedigen.
Maar… Het pak viel nogal ruim uit. Zowel de jas als de broek waren te breed, en de broek was ook nog eens te lang. Dus gingen we aan het passen. Broek versmallen, taille innemen, schouders versmallen, mouwen aanpassen. Driegen. Opnieuw passen. Kostuum verder aanpassen. Weer passen.
En plots zag een veel te groot pak er modern, elegant en op maat uit. Klaar om die scriptie een extra duwtje in de rug te geven, en af te studeren. Klaar om nog een generatie mee te gaan.
Blij dat ik deel mocht uitmaken van dit verhaal. Want dit is precies waar ik als Mémé Georgette voor wil staan: duurzaam gebruik van wat we al hebben, en met slow fashion oude kledij aanpassen aan moderne wensen.
Zelf ook een oud pak dat wat TLC nodig heeft? Neem gerust contact op.